بعد از 13 آبان چه بر سرمان آمده است؟؟

مراسم 13 ابان برخلاف انتظار جنبش سبز به خشونت گراييد. تهديدي كه فرماندهان سپاه و پليس در روز قدس اجرا نكردند ، روز 13 آبان عملي شد. خشونت.... خشونتي كه طي اين چند ماهه كم نديده بوديم و اوجش هم روز 30 خرداد بود.... روز 30خرداد كشته داديم.. بسيار زخمي داديم ولي باز هم ادامه داديم... باز هم نترسيديم.. به خيابان امديم درگير شديم... الله اكبر گفتيم... شعار داديم... راهپيمايي رفتيم... نمازجمعه رفتيم... دانشگاه‌ها رو سبز كرديم.... حكومت كودتا را فلج كرديم...و و و
امروز گويا قدري اوضاع عوض شده است... ما را چه شده است؟ آيا ترسيده ايم؟؟؟ يه نگاهي به لينكهاي داغ بالاترين بعد از 13 آبان بيندازيم.... قبول كنيم كه قدري متفاوت شده ايم... قدري بي انگيزه... پخش زنده لينكها در درون مغزمان را كليك كنيم...... اصلن تعداد لينكهاي ارسالي را ببينيم... مطمئنن مسئولين بالاترين اين حرف را تاييد مي كنند كه به شدت تعداد لينكهاي ارسالي كم شده... مشكل اينترنت هم كه از 14 آبان حل شده... آيا ترسيده ايم؟ آيا خسته شده ايم؟؟ آيا بريده ايم؟ آيا نا اميد شده ايم؟؟؟ نمي دونم ولي هر چه هست خبر خوبي نيست.... ابراهيم نبوي چند مطلب مهم تحليلي و پيشنهاد استراتژي و راهبرد داده ... به امتيازات لينكش نگاه كنيم؟؟؟ به تعداد كليك هاش نگاه كنيم.... اصلن بگو مخالف حرفاش هستيم... آيا تعداد نظرات داده شده به لينكهاش خجالت آور نيست؟؟؟ آيا تو خرداد و تير و مرداد هم اينطوري بوديم؟؟؟ تبليغات 16 اذر رو ببينيم... به پوسترهاش نگاه كنيم.... به تعداد پوسترهاش نگاه كنيم ......... به تعداد كليكهاش نگاه كنيم... به تعداد امتياز لينكهاش نگاه كنيم...... حال اينا رو با 16 آبان و روز قدس مقايسه كنيم... نه برنامه‌اي ... نه قراري .... نه استقبالي.... نو شوري ... نه شعفي......
بعد از 13 ابان يه سري لينك گرايش به خشونت اومد... يه سري مخالفت كردند يه سري موافق بودند... بعدش هم همه خوابشون برد.... آيا ما اينقدر بي انگيزه بوديم؟؟؟ آيا اينقدر بي جنبه بوديم كه فكر مي كرديم 13 ابان همه چيز تمومه؟؟؟ آيا مبارزه تموم شده و ما بازنده شديم؟؟؟ آيا اين نا اميدي و ياس و سكوت خواسته سركوبگران نيست؟؟؟ چرا اينقدر دست رو دست گذاشته ايم.... چرا اينقدر چشممون به كروبي و موسوي و خاتميه؟؟ مگر همين خاتمي بارها اشاره نكرده كه قهرمان پرور نباشيد و خودتون دموكراسي را بسازيد.... مگر بارها افتخار نكرده ايم كه ما رهبران جنبشيم نه اشخاص خاصي مثل موسوي و كروبي و خاتمي .... جايگاه اين عزيزان هميشه محفوظ و مشخص باقي خواهد ماند ولي خود بهتر مي دانيم كه در وضعيت كنوني تصميم گيرندگان و برنامه ريزان خودمانيم... استراحت كافيست... جاي كبودي باتوم‌ها داره خوب ميشه.... سرفه هاي ناشي از گاز هم كه تموم شده .... انتشار تصاوير 13 ابان هم به خوبي انجام شد.... برويم به سوي هدف سبزمان..... برويم به سوي سبز شدن.... برويم به سمت آزادي....